Που θα μας Βρείτε

maps

ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ
ΚΕΝΤΡΟ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ

ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ 12
ΒΥΡΩΝΑΣ - ΑΘΗΝΑ
Τηλέφωνο: 210 76.57.214
Φάξ: 210 76.51.528
email: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

 

 

 

Επαγγελματικός Προσανατολισμός

 

Με τον όρο αυτό εννοούμε το σύνολο εκείνων των διαδικασιών μέσω των οποίων παρέχεται στα άτομα συστηματική και στηριγμένη σε επιστημονικές βάσεις βοήθεια, από νεαρή ηλικία, ώστε αφενός μεν να γνωρίσουν καλά τον εαυτό τους, αφετέρου δε να ενημερωθούν για το πλήθος των επαγγελμάτων γύρω τους, προκειμένου να προβούν σε μία υπεύθυνη και ώριμη επιλογή που ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία τους.

v         Αξία επαγγελματικού προσανατολισμού

 

   Α. ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΟΙΚΙΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

 

   Το αίτημα για Επαγγελματικό Προσανατολισμό σήμερα είναι επιτακτικό, γιατί με την είσοδο της μηχανής στην παραγωγή, την έκρηξη των γνώσεων και την ανάπτυξη της ειδίκευσης και της εξειδίκευσης ήρθε στο φώς πληθώρα επαγγελμάτων. Φάνηκε επίσης αναγκαία μια επαγγελματική καθοδήγηση, εφόσον συνεχώς οξυνόταν και εξακολουθεί να ισχύει σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα της ανεργίας, οπότε ο νέος πρέπει να στραφεί σε νέους κλάδους όπου δεν υπάρχει πρόβλημα αποκατάστασης για αυτόν.

 

   Με την οργανωμένη εικόνα των πραγμάτων και των εξελίξεων που μπορεί να προσφέρει στο άτομο ένας ορθός επαγγελματικός προσανατολισμός, ο νέος ξεφεύγει από την αδράνεια και τον εφησυχασμό και κατανοώντας την πραγματική λειτουργία των επαγγελμάτων, θέτει στόχους και αγωνίζεται για την πραγμάτωσή τους, αποφασίζει ώριμα για το μέλλον του και την επαγγελματική του σταδιοδρομία.

 

  Το άτομο στηρίζεται στην αυτενέργεια, συνειδητοποιεί το μεγάλο ανταγωνισμό που εμφανίζεται σήμερα στην οικονομική ζωή και αντιλαμβάνεται πως οποιονδήποτε κλάδο και αν επιλέξει, χρειάζεται να επιδιώξει την ειδίκευση αλλά και τη διαρκή επιμόρφωση στο αντικείμενό του, γιατί τα τελευταία αποτελούν ανάγκες των καιρών και μόνο με αυτές τις προϋποθέσεις θα είναι σε θέση να υιοθετεί νέες μεθόδους, καινούρια τεχνογνωσία, για να επανέλθει η αύξηση της παραγωγικότητα και η βελτίωση της ποιότητας.

 

 

   Όλα αυτά συμβάλλουν σημαντικά ώστε ο μελλοντικός εργαζόμενος να καλύψει επιτυχώς τις βιοποριστικές αλλά και τις δευτερεύουσες ανάγκες του, να οδηγηθεί σε επαγγελματική ευδοκίμηση ο ίδιος αλλά να συνεισφέρει και στην όλη οικονομική ανάπτυξη και άνοδο του βιοτικού επιπέδου της κοινωνίας.

 

  Επιπρόσθετα, με τη βοήθεια του επαγγελματικού προσανατολισμού, οι νέοι ενημερώνονται για τις συγκεκριμένες συνθήκες ενός επαγγέλματος ως αυτόπτες μάρτυρες και αυτήκοοι μάρτυρες, εφόσον μέσω επισκέψεων που προγραμματίζονται σε συγκεκριμένους χώρους μαθαίνουν για τις ειδικές απαιτήσεις, τα ωράρια, τις αμοιβές, το περιβάλλον εργασίας. Άν τα παραπάνω συνδυαστούν και με την γενικότερη ενημέρωση που μπορεί να αποκτήσει ο νέος μέσω του επαγγελματικού προσανατολισμού, σχετικά με τα επαγγέλματα που γνωρίζουν για παράδειγμα κορεσμό ή πρόκειται να γνωρίσουν στο άμεσο μέλλον, σχετικά με τις απαιτήσεις-ανάγκες που παρουσιάζονται στην αγορά εργασίας λόγω Ευρωπαϊκής Ένωσης κ.λπ., οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι ένας οργανωμένος επαγγελματικός προσανατολισμός αποτελεί παράγοντα οικονομικής εξέλιξης της χώρας.

 

Πηγή: Φροντιστήριο Μέσης Εκπαίδευσης ''Σύγχρονο''- Καρδίτσα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 european day languages talktome1 2.gif

 

 

 

 

 

 

Οι Σκέψεις μας δεν Επηρεάζουν Μόνο το Μέλλον μας.

 

Οι σκέψεις μας δεν επηρεάζουν μόνο το μέλλον μας, αλλά και τους ανθρώπους που σκεπτόμαστε. Είναι σαν ένας τεράστιος μαγνήτης ο οποίος έλκει κοντά μας οτιδήποτε σκεφτούμε, είτε είναι άνθρωπος είτε κατάσταση. Η σκέψη είναι ενέργεια και μεταδίδεται με δονήσεις. Όταν είμαστε δίπλα σε κάποιο άτομο που μας αγαπά, τότε αισθανόμαστε όμορφα, διότι η σκέψη του είναι ενέργεια που πάλλεται – δονείται και μεταδίδεται σ’ εμάς. Εφόσον το άτομο αυτό μας αγαπά, μας μεταδίδει θετικές σκέψεις και μας κάνει να αισθανόμαστε ωραία για τον εαυτό μας.

Οι σκέψεις λοιπόν είναι ενέργεια που πάλλεται και δημιουργεί δονήσεις στο Σύμπαν.
Μόνοι μας δημιουργούμε την πραγματικότητα μας. Κάθε κύτταρο του σώματος ακούει τις σκέψεις και δημιουργεί την πραγματικότητα του. Κατ’ αυτό τον τρόπο ο άνθρωπος δημιουργεί συνεχώς μόνος του, το ποιος είναι και βιώνει συνεχώς αυτή τη δημιουργία. Όταν σκεπτόμαστε ή φοβόμαστε τις αρρώστιες, τα κύτταρα μας υλοποιούν αυτές τις σκέψεις και αρρωσταίνουμε.

Ο άνθρωπος πάντα έλκει αυτό στο οποίο συγκεντρώνει την προσοχή του. Ο Νόμος του Μέρφυ : «Αν σκεπτόμαστε ότι κάτι θα πάει στραβά, θα πάει χειρότερα από ότι σκεπτόμαστε», ισχύει πάντα. Ο φόβος και η αγάπη είναι πολύ δυνατά συναισθήματα και όταν μπαίνουν στις σκέψεις μας, έλκουν με μεγάλη δύναμη και κάνουν πραγματικότητα ό,τι σκεπτόμαστε.

Όταν χτίζουμε ένα σπίτι, η ποιότητά του εξαρτάται απ’ τα υλικά που χρησιμοποιούμε. Το ίδιο ισχύει και με τις σκέψεις, όπου χτίζουμε το οικοδόμημα της ζωής μας. Οι αρνητικές σκέψεις δημιουργούν σιγά σιγά ένα αρνητικό οικοδόμημα στη ζωή μας. Σιγά σιγά οι σκέψεις μίσους ή φόβου που κάνουμε, δημιουργούν αρχικά πόνο στο σώμα μας, στη συνέχεια ασθένειες, προβλήματα στην εργασία μας και το χειρότερο, με την αρνητικότητα που είμαστε γεμάτοι, έχουμε προβλήματα στη σχέση μας με όλους τους ανθρώπους. Την κατάσταση αυτή θα την έχετε βιώσει όλοι σας. Το αντίθετο αποτέλεσμα δημιουργούν οι θετικές σκέψεις, δηλαδή δημιουργούν υγεία, ευτυχία και όμορφες σχέσεις.

Πως μπορούμε όμως να ελέγχουμε συνεχώς τις σκέψεις μας και να επιτρέπουμε μόνο στις θετικές σκέψεις να εκφραστούν ; Εδώ είναι τα σημαντικότερο μυστικό της ζωής, διότι εφόσον οι σκέψεις μας καθορίζουν απόλυτα τη ζωή μας, αν βρούμε ένα πρακτικό τρόπο να τις ελέγχουμε, τότε θα ζήσουμε απόλυτα ευτυχισμένοι και επιτυχημένοι.

Ο ανιχνευτής της ποιότητας των σκέψεων μας είναι τα συναισθήματα μας. Αν αισθανόμαστε ωραία και είμαστε ευχαριστημένοι, τότε παλλόμαστε, δονούμαστε σε ανώτερες συχνότητες,
βλέπουμε τα πάντα όμορφα και ο νους μας κάνει αυτεπάγγελτα θετικές, δημιουργικές σκέψεις, είναι αισιόδοξος και επικεντρώνει την προσοχή του σ’ αυτά που θέλουμε να μας συμβούν. Όταν όμως αισθανόμαστε άσχημα, νιώθουμε αρνητικά συναισθήματα, παλλόμαστε σε κατώτερες, ασθενέστερες συχνότητες είναι σίγουρο ότι ο νους μας κάνει αυτεπάγγελτα αρνητικές σκέψεις. Το μεγάλο κακό δεν είναι μόνο ότι κάνουμε αρνητικές σκέψεις, είναι ότι όταν αισθανόμαστε άσχημα, σκεπτόμαστε και συγκεντρώνουμε την προσοχή μας, στο αντίθετο από αυτό που θέλουμε να συμβεί !
Όπως είπε ο Απόστολος Παύλος προς τους Γαλάτες : «Εκείνο που θα σπείρετε, αυτό θα θερίσετε»
Οι σκέψεις μας είναι η πιο σημαντική σπορά. Ο άνθρωπος με τη σκέψη μπορεί να κάνει θαύματα …

 

 

 


Διαλογισμός ή Προσευχή;

Με αφορμή το πολύ ωραίο άρθρο του φίλου DELTA για τις αρνητικές και θετικές σκέψεις θα ήθελα να εισάγω κάποιους προβληματισμούς για το πως μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι και κατ’ επέκταση να λειτουργούμε σε υψηλότερες συχνότερες όπως λέει ο DELTA και να εκπέμπουμε αγάπη και ευγενή αισθήματα στο κοινωνικό μας περιβάλλον κάνοντας την ζωή μας και τον περίγυρο μας καλύτερους.

Κατά την ταπεινή μου άποψη (βέβαια σε αυτές τις υποκειμενικές φιλοσοφικές τοποθετήσεις η πιθανότητα λανθασμένης αντίληψης είναι αρκετά μεγάλη), ο διαλογισμός ή/και η προσευχή μπορούν να συμβάλλουν προς την ανωτέρω κατεύθυνση. Τώρα τίθεται το θέμα τι είναι προσευχή και τι διαλογισμός και ποια η διαφορά τους. Προσωπικά θεωρώ την προσευχή σαν την προσπάθεια επικοινωνίας μου με τον Θεό στον οποίο πιστεύω, το Δημιουργό και την Αρχή των Πάντων, το Ενα των αρχαίων φιλοσόφων ή όπως αλλίως θέλετε να το πείτε. Ο διαλογισμός από την άλλη μεριά για μένα είναι η προσπάθεια μας να μιλήσουμε με τον εσώτερο εαυτό μας, να οραματισμούμε, να απαλλαγούμε από την επιδράσεις τις καθημερινότητας και να ενδοσκοπήσουμε σε αυτόν γαλήνιοι και απαλλαγμένοι από διάφορες σκέψεις κυρίως αρνητικές.

Σύμφωνα με την οικουμενική φιλοσοφία κάθε ανθρώπινη σκέψη καί λόγος εμπεριέχει κάποια πνευματική δύναμη. Οταν τόσα δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν προσευχηθεί μέ τά ίδια λόγια, στον ίδιο θεό γιά χιλιάδες χρόνια, δημιουργείται μιάτεράστια συγκέντρωση πνευματικής δύναμης. Δεν έχει σημασία το περιεχόμενο τών λόγων, αλλά η "φόρτισή" τους μέ "πνευματική δύναμη", εξαιτίας τής χρησιμοποίησής τους από "δισεκατομμύρια ανθρώπους". Θυμηθείτε τις λιτανείες για βροχή στην περίπτωση ανομβρίας ή τον χορό της βροχής των Ινδιάνων. Η οικουμενική φιλοσοφία βλέπει τον διαλογισμό σαν μια διαδικασία αφομοίωσης της πνευματική ενέργειας και εσωτερικής ηρεμίας καί διοχέτευσής της στούς άλλους γύρω μας μέ τή μορφή αγάπης, συμπόνιας, κατανόησης καί εξυπηρέτησης, κι αυτό θά μάς δώσει ευτυχία καί εσωτερική αγαλλίαση.
Πάντως όπως λέει και ο Δαλάι Λάμα: "η αλλαγή έρχεται μέσα από την πράξη, όχι μέσα από τον διαλογισμό και την προσευχή". Ο διαλογισμός και η προσευχή θα μας βοηθήσουν να έχουμε θετικές σκέψεις, αλλά θα πρέπει και οι πράξεις μας να διέπονται εν συνεχεία από καλοσύνη και αγάπη.

 

 

Η εκμάθηση των ξένων γλωσσών: ένα στοίχημα για τον σύγχρονο άνθρωπο

Της Ελένης Τζιβόγλου, Τελειόφοιτης Αγγλικής Φιλολογίας

 

Ξένες γλώσσες: Πότε πραγματικά γνωρίζω μια ξένη γλώσσα; Υπάρχει άραγε συγκεκριμένη μέθοδος διδασκαλίας για την κατάκτηση γνώσης της ξένης γλώσσας σε άριστο επίπεδο; Πώς η άριστη γνώση ξένης γλώσσας οδηγεί στην επαφή με τον πολιτισμό;

 

Ξένες γλώσσες: ένα ‘όπλο’ τόσο σημαντικό για τη ζωή, ένα μέσο αρωγής του σύγχρονου ανθρώπου, ένας ¨ακρογωνιαίος λίθος¨ που επιτρέπει την επικοινωνία ¨διαφορετικών ανθρώπων¨, δηλαδή με ανθρώπους διαφορετικής εθνικότητας, διαφορετικών πολιτισμών και κουλτούρας, διαφορετικών εθίμων και τρόπων ζωής, αλλά με ένα κοινό στοιχείο: τη γνώση της ίδιας γλώσσας, μιας κοινής γλώσσας που επιτρέπει όχι μόνο τις καθημερινές τους συζητήσεις, αλλά αποτελεί το μέσο για ανταλλαγή απόψεων πάνω σε σημαντικά επίκαιρα και φλέγοντα ζητήματα.

 

Σκοπός του άρθρου όμως αυτού δεν είναι να επισημάνει το πόσο σημαντική είναι η γνώση μιας ξένης γλώσσας, αλλά να κεντρίσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη να σκεφτεί βαθύτατα:
1.    Τι σημαίνει ¨γνωρίζω άπταιστα μια ξένη γλώσσα;¨
2.    Ποιος είναι ο τρόπος για την εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας σε άριστο επίπεδο; Υπάρχει άραγε μία και μόνο μία μέθοδος διδασκαλίας που θα με βοηθήσει στην επίτευξη του στόχου μου;
3.    Πώς τελικά η γνώση μιας ξένης γλώσσας με φέρνει σε επαφή με τον πολιτισμό μιας άλλης, άγνωστης προς εμένα χώρας;

 

Τα ερωτήματα αυτά  έχουν περάσει πάμπολλες φορές από το μυαλό μας, αλλά δεν τα έχουμε ίσως αναλογιστεί σε μέγιστο βαθμό.

Χιλιάδες μαθητές, φοιτητές και γενικά άνθρωποι όλων των ηλικιών προσπαθούν να μάθουν μια ξένη γλώσσα πηγαίνοντας σε φροντιστήρια και κέντρα ξένων γλωσσών, κάνοντας ιδιαίτερα μαθήματα ή αγοράζοντας βιβλία λεξιλογίου, γραμματικής κ.α. Αυτό όμως που θα πρέπει να αναρωτηθούμε είναι το εξής: Αρκούν τα παραπάνω για την άριστη εκμάθηση μιας γλώσσας διαφορετικής από την μητρική μας;

 

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι ¨όχι¨. Συγκεκριμένα, η γνώση επαρκούς λεξιλογίου για τη συνεννόηση με ανθρώπους που μιλούν διαφορετική γλώσσα και η σωστή χρήση γραμματικών και συντακτικών δομών δεν συνεπάγεται τη γνώση μιας ξένης γλώσσας σε άριστο επίπεδο.

 

Γνωρίζω μια ξένη γλώσσα σημαίνει πως μπορώ να μιλώ τη γλώσσα αυτή χωρίς να τη ¨μεταφράζω¨ από μέσα μου, πως γνωρίζω τους ιδιωματισμούς της, κάτι πολύ σημαντικό αφού οι ιδιωματισμοί πολλές φορές είναι βασισμένοι στην παράδοση μιας χώρας, στον τρόπο ζωής των ανθρώπων που ζουν σε αυτή, τον πολιτισμό και την ιστορία της.

Το εύλογο ερώτημα που τίθεται εδώ είναι υπάρχει, άραγε, κάποια συγκεκριμένη μεθοδολογία της διδασκαλίας μιας γλώσσας ως ξένης που οδηγεί τον μαθητή στην άρτια εκμάθηση της;

 

Εκείνο που επισημαίνεται είναι πως δεν μπορεί να υπάρξει μια και μόνο συγκεκριμένη μεθοδολογία για τη σωστή εκμάθηση μιας γλώσσας, επειδή καμία μεθοδολογία δεν μπορεί να καλύψει από μόνη της όλες τις ανάγκες και τις μαθησιακές δυσκολίες όλων των μαθητών.

 

Πραγματικά, αν λάβουμε σοβαρά υπόψη μας πως:

-    Οι περισσότερες μέθοδοι διδασκαλίας δεν έχουν μια ξεκάθαρη θεωρία για την εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας, αλλά αποτελούνται από ένα σύστημα αρχών-κανόνων-νορμών-δραστηριοτήτων.
-    Ακόμα και όταν οι μέθοδοι διδασκαλίας παρουσιάσουν με κατανοητό τρόπο το πώς θα πρέπει να διδάσκεται η ξένη γλώσσα στους μαθητές, οι κύριοι μεταβιβαστές της γνώσης, οι καθηγητές ξένων γλωσσών, όντας ξεχωριστές, αυτοδύναμες οντότητες, άνθρωποι με διαφορετικό τρόπο σκέψης και διαφορετικού χαρακτήρα μπορεί να ερμηνεύσουν τη μέθοδο διδασκαλίας με διαφορετικό τρόπο. Έτσι, υπάρχει ο κίνδυνος παρερμήνευσης του νοήματος της μεθόδου διδασκαλίας, αν προσαρμοστεί στις αρχές και τον τρόπο με τον οποίο έχει αντιληφθεί τη συγκεκριμένη μέθοδο ο καθηγητής.
-    Η σκέψη επίσης ότι πίσω από τη ¨διασημότητα¨ μιας μεθόδου μπορεί να κρύβονται οικονομικοί και άλλοι παράγοντες, προκαλεί προβληματισμό για την επιλογή της.
-    Όταν μία μέθοδος έχει αναπτυχθεί σε διαφορετικό εκπαιδευτικό πλαίσιο (όταν, παραδείγματος  χάριν, έχει αναπτυχθεί στη Νέα Υόρκη) τότε ενσωματώνει μαζί της εκείνες τις εκπαιδευτικές αρχές που είναι πιθανό να έρχονται σε σύγκρουση με τα εκπαιδευτικά πλαίσια και τις αρχές άλλων χωρών. Σε αυτή την περίπτωση, οι καθηγητές θα πρέπει να την προσαρμόσουν στο πλαίσιο εκπαίδευσης της χώρας όπου θα διδαχθεί η ξένη γλώσσα, δημιουργώντας τις κατάλληλες νόρμες.

 

Εκείνο που προτείνεται για τη σωστή εκμάθηση μιας γλώσσας που θα οδηγήσει και στη γνωριμία με τον πολιτισμό της χώρας της, είναι:

-Εκπαιδευτικές εκδρομές σε ξένες χώρες, ώστε οι μαθητές να γνωρίσουν τον τρόπο ζωής της ξένης χώρας, να επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους, κατοίκους της να επισκεφτούν τα μουσεία και να μάθουν για την ιστορία και τον πολιτισμό της.
- Σε περίπτωση που δεν είναι εύκολη η πραγματοποίηση ταξιδιών στο εξωτερικό, εκείνο που χρειάζεται είναι η παρακολούθηση ξένων επιμορφωτικών εκπομπών.
- Η επαφή των μαθητών με κείμενα ιστορίας, ποίησης, λογοτεχνίας και θεατρικών παραστάσεων θα φέρει τους μαθητές σε επαφή με πολιτισμικά στοιχεία και την πολιτισμική κληρονομιά άλλων χωρών.
- Η μελέτη των ιδιωματικών φράσεων της ξένης γλώσσας και η αντιστοιχία- σύγκρισή τους με την ελληνική, αποτελεί άλλον ένα παράγοντα γνωριμίας με τον πολιτισμό της άλλης χώρας, αν αναλογιστούμε ότι οι περισσότερες από τις λαϊκές παροιμίες, οι ιδιωματισμοί και τα ρητά είναι βασισμένα στην ιστορία ή κάποιο έθιμο των προγόνων.