Που θα μας Βρείτε

maps

ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ
ΚΕΝΤΡΟ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ

ΚΟΡΔΕΛΙΟΥ 12
ΒΥΡΩΝΑΣ - ΑΘΗΝΑ
Τηλέφωνο: 210 76.57.214
Φάξ: 210 76.51.528
email: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

 

 

Το άρθρο αυτό, καλύπτει μια έννοια η οποία δεν είναι ακόμα γνωστή στηνδιεθνή επιστημονική κοινότητα της ψυχολογίας ή της ψυχιατρικής, δενυποστηρίζεται απο βιβλιογραφία ή έρευνες, ενώ χρησιμοποιείται αφιδώς η λέξη"αιμομιξία" - όμως παρόλα αυτά παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον καιμπορεί να αποτελέσει βάση για περισσότερες συζητήσεις αλλά και χρήσιμες σκέψειςαπο την πλευρά των γονέων.


Γράφει η ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΠΡΕΚΑΤΕ, πρόεδρος του «Μέντορα για την Παιδική Προστασίακαι Ευημερία», συνεργάτις της ειδικής διαγνωστικής θεραπευτικής μονάδας «ΣπύροςΔοξιάδης - Ερευνα για το Παιδί» This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.">vprek2000(at)yahoo.gr,www.mentoras.org


"Η συναισθηματική σεξουαλική κακοποίηση είναι μια σχετικά άγνωστη αλλάπολύ συνηθισμένη μορφή κακοποίησης. Δεν περιλαμβάνει ασέλγεια ούτε σωματικήβία. Σπάνια αναγνωρίζεται από τους δράστες, από τα θύματα ή από τον περίγυρο ωςκακοποίηση. Απεναντίας, ο κόσμος συνηθίζει να τη βλέπει ως «υπερβολική αγάπη» ήότι «του έχει μεγάλη αδυναμία». Οι συνέπειές της όμως είναι πολλές φορές εξίσουσοβαρές με αυτές της ασέλγειας, ενώ η βαθιά άρνηση που την περιβάλλει προκαλείμεγάλη σύγχυση στο παιδί: το κάνει να μην εμπιστεύεται την ίδια του τηνπραγματικότητα.

Συναισθηματική (ή «κεκαλυμμένη») σεξουαλικήκακοποίηση έχουμε όταν ο γονιός χρησιμοποιεί το παιδί ως συναισθηματικόσύντροφο. Ο γονιός δεν είναι εκεί για να καλύψει τις ανάγκες του παιδιού, αλλάτο αντίστροφο. Ο γονιός δεν καλύπτεται συναισθηματικά από τη σχέση του με τονσύντροφό του (είτε γιατί αυτός δεν υπάρχει είτε γιατί είναι συναισθηματικά απώνείτε λόγω άλλων προβλημάτων) και για να γεμίσει τη δική του μοναξιά δίνει στοπαιδί (συνήθως του αντίθετου φύλου) τον ξεχωριστό ρόλο του έμπιστου συντρόφου.

Υποκατάστατο σχέσης

Ετσι, για παράδειγμα: Η μοναχική μητέρα μιλάσυνέχεια στον γιο της για τα δικά της προβλήματα, για τη μοναξιά της, ακόμη καιγια την έλλειψη ερωτικής ικανοποίησης στη ζωή της.

Ο πατέρας κάνει την κόρη του «μικρήπριγκίπισσα» και εκείνη τον συνοδεύει παντού, σχεδόν ως παρτενέρ.

Η μητέρα κοιμάται μαζί με τον γιο της (ακόμηκαι σε ηλικία 7, 9 ή 11 ετών) με τη δικαιολογία ότι το παιδί φοβάται νακοιμηθεί μόνο του (ενώ στην πραγματικότητα εκείνη χρειάζεται ένα ζεστό σώμαδίπλα της).

Ο πατέρας γίνεται πολύ αυστηρός με τις εξόδουςτης έφηβης κόρης «για να την προστατέψει», ενώ στην πραγματικότητα ζηλεύει ταφλερτ της.

Η συναισθηματικά αιμομικτική μητέρα υπονομεύεισε σημείο χωρισμού την ερωτική σχέση του γιου με μια γυναίκα με την οποία είναιπραγματικά ερωτευμένος, καθώς απειλούνται η κυριαρχία της και η ικανοποίηση τωνδικών της αναγκών.

Οταν ο έφηβος ή νεαρός ενήλικας επιθυμεί νααποδεσμευτεί, να φύγει από το σπίτι, ο γονιός τού επιτίθεται ότι «είναιαχάριστος, εγωιστής» ή απλώς «ότι θα πάθει η καρδιά μου...».

Ολες οι παραπάνω συμπεριφορές είναικακοποιητικές και τραυματίζουν το παιδί. Ισως φουσκώνει το «εγώ» του παιδιούκαθώς ο γονέας έχει εξιδανικεύσει το παιδί, το έχει βάλει στο βάθρο του ήρωα,του «σωτήρα» του. Αυτή η ιδιαίτερη θέση πληρώνεται, όμως, πολύ ακριβά. Το παιδίφέρει ταυτόχρονα μεγάλη ευθύνη και μια ψευδή αίσθηση παντοδυναμίας («εγώ μπορώνα καταστρέψω τη μητέρα μου ή να την κάνω ευτυχισμένη»). Γεμίζει ενοχές,ντροπή, οργή και λύπη γιατί του κλάπηκε η παιδική ηλικία του, η ηλικία τηςξεγνοιασιάς, όπου δεν χρειάζεται να ανησυχεί εκείνο για τους γονείς του. Νιώθειτην εγκατάλειψη από τον αιμομικτικό γονιό γιατί, στην πραγματικότητα, «ηυπερβολική αδυναμία» δεν αφορά καθόλου τις ανάγκες του παιδιού. Νιώθειεγκατάλειψη και από τον άλλο γονιό, ο οποίος συνήθως βολεύεται και δενχρειάζεται να ασχοληθεί με τον ανικανοποίητο σύντροφο.

Οι συνέπειες, όμως, δεν σταματούν εδώ.Κατατρέχουν το παιδί σε όλη του τη ζωή και σχεδόν σίγουρα θα έχουν αρνητικέςσυνέπειες στην ικανότητα του παιδιού, όταν θα ενηλικιωθεί, να συνάψει μιαουσιαστική ερωτική σχέση επικοινωνίας - κάτι που πιθανόν να σαμποτάρει και ογονιός. Το παιδί δεν έχει μάθει να αναγνωρίζει και να καλύπτει τις προσωπικέςτου ανάγκες καθώς πάντα προηγούνταν οι ανάγκες της μαμάς ή του μπαμπά. Ηανικανότητα αυτή μαζί με τα καταπιεσμένα συναισθήματα οργής, ενοχής, ντροπήςκαι βαθιάς αναξιότητας καθιστούν τον μελλοντικό ενήλικα πολύ ευάλωτο σεεθισμούς διαφόρων ειδών.

Η συναισθηματική αιμομιξία από τη μητέρα είναικάποιες φορές ο βαθύτερος λόγος για την ανικανότητα του άνδρα να συνάψει ή να«δεσμευτεί» σε μια ουσιαστική σχέση και να επιζητεί με καταναγκαστικό σχεδόντρόπο ανακούφιση στον σεξουαλικό εθισμό, π.χ. μέσω πορνογραφίας, πορνείας ήαλλεπάλληλων εφήμερων σχέσεων (καθώς αυτά είναι κοινωνικώς αποδεκτά για τοανδρικό φύλο).

Η δέσμευση σε μια ουσιαστική σχέση σημαίνεικατά βάθος «εγκατάλειψη της μαμάς» και ο νεαρός (ή όχι και τόσο νεαρός) άνδραςνιώθει πολύ μεγάλες ενοχές.

Καθώς οι διαδικασίες αυτές είναι σε μεγάλοβαθμό ασυνείδητες, και από το γονιό και από το παιδί, είναι σημαντική για τηθεραπεία η επίγνωση αυτού που πραγματικά συμβαίνει.

Είναι, επίσης, σημαντικό να καταλάβει το παιδίότι δεν φταίει εκείνο που ωθήθηκε σε τέτοιου είδους σχέση και νααπενοχοποιηθεί. Η πραγματική αγάπη σημαίνει ότι αφήνουμε το παιδί ελεύθερο ναβρει τον δικό του δρόμο.

Αυτό ταυτόχρονα ελευθερώνει και τον γονιό προςμια πιο ουσιαστική αναζήτηση του εαυτού του και κάλυψη των αναγκών του μέσα απόδικά του ενδιαφέροντα και συνομήλικες παρέες."

Η Βικτωρία Πρεκατέ γεννήθηκε το 1973 στηνΑθήνα. Είναι εκπαιδευτικός με βασικές και μεταπτυχιακές σπουδές σταΠανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Λονδίνου, με ειδίκευση στη διδασκαλίαφυσικομαθηματικών σε παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Είναι επίσηςπτυχιούχος του Προγράμματος Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΠανεπιστημίουΑθηνών και έχει εκπαιδευτεί με την Βρετανική Οργάνωση Kidspace για τηναντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Από το 1992 εργάζεται εθελοντικά σεαγγλικές και ελληνικές οργανώσεις για την προάσπιση των δικαιωμάτων τηςγυναίκας και του παιδιού και από το 2006 είναι συνεργάτης της ΕιδικήςΔιαγνωστικής και Θεραπευτικής Μονάδας «Σπύρος Δοξιάδης». Είναι βασικήσυγγραφέας του «Οδηγός Εκπαιδευτικών και Γονέων για την Ανίχνευση της ΠαιδικήςΚακοποίησης», Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ, 2004 και συνεπιμελήτρια του «Μυστικό όχιπια: Η αντιμετώπιση της σεξουαλικής κακοποίησης», Ελληνικά Γράμματα, 2006.Είναι η συγγραφέας του βιβλίου «Η κακοποίηση του παιδιού στο σχολείο και τηνοικογένεια» που εκδίδεται από τις Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ.